„Wymaga to specjalnego ułożenia poszczególnych nukleotydów w spirali. Budowa cząsteczki nie jest przypadkowa, lecz usystematyzowana.
Poszczególne nukleotydy w cząsteczce kwasu nukleinowego łączą się z różnymi aminokwasami i regulują ich kolejność oraz udział w budowie cząsteczki białka. Specyficzny układ nukleotydów w kwasach nukleinowych, według współczesnych poglądów, jest wzorcemkodem dla syntezyzwiązków białkowych.
Istnieje wiele różnych kwasów dezoksyrybonukleinowych, a także rybonukleinowych, w zależności od liczby i sposobu rozmieszczenia poszczególnych nukleotydów w cząsteczce.
Kwasy nukleinowe stanowią zasadnicze składniki jądra komórkowego i cytoplazmy oraz plastydów, chondriosomów i rybosomów. Przy tym w cytoplazmie występują kwasy rybonukleinowe, a w jądrze — przeważnie dezoksyrybonukleinowe.
Rozmieszczenie kwasów nukleinowych w komórce można — jak wykazał Caspersson — obserwować dzięki właściwościom zasad purynowych i pirymidynowych, które silnie pochłaniają światło nadfiołkowe o długości fali 264 nm. Mikrofotografie wykonane w świetle o tej właśnie długości fali wykazują ogólne rozmieszczenie kwasów nukleinowych w komórce, a odczynnik Feulgena, w badaniach cytologicznych, umożliwia rozróżnienie kwasów rybonukleinowych i dezoksyrybonukleinowych.“(13)